افعال دو كلمه اي (Two – verbs word)

افعال دو كلمه اي (Two – verbs word)

افعال دو كلمه اي (Two – verbs word) عبارتند از افعال مرکبی که ازیک فعل به اضافۀ یک

ضمیمه یا دنبالۀ قیدی تشکیل می شود. اینگونه افعال را افعال ترکیبی، ترکیبات فعل به

اضافۀ قید و یا فعل به اضافۀ حرف اضافه نیز می گویند.

مثال:

 نوشتن و پر کردن

fill in

 بیرون آوردن لباس

take off

برچیدن، سوار کردن مسافر

pick up

پوشیدن

put on

 کم کردن صدا

turn down

تکمیل کردن

fill out

در افعال دو کلمه ای معمولاً فشار صدا بر روی ضمیمه یا دنبالۀ کوتاهی است که بعد از فعل

می آید، یعنی دنبالۀ قیدی دارای تکیۀ اصلی صدا است ولی در ترکیب فعل با حرف اضافه،

فشار صدا بر روی خود فعل است.

در مورد افعال دو کلمه ای، گاهی می توان دنبالۀ قیدی آن را بعد از مفعول قرار داد ولی در

ترکیبات فعل و حرف اضافه ، چنین تغییری هیچگاه امکان ندارد.

افعال دو كلمه اي (Two – verbs word) دو دسته هستند: 1 – جدا شدنی 2 – جدا نشدنی

 1) جدا شدنی :

در مورد افعال دو کلمه ای جدا شدنی، هم می توان مفعول اسمی را بعد از دنباله قیدی

قرار داد و هم می توان ان را بین مفعول و دنبالۀ قیدی آورد. مثلاً هر دو جملۀ زیر را می توان

با یک مفهوم به کار برد.

  مفعول + دنبالۀ قیدی + فعل

 

او دیروز کتش را بیرون آورد.

.He took off his coat yesterday

مستخدم صورت حساب را تنظیم کرد.

.The waiter made out the bill

 

دنبالۀ قیدی + مفعول + فعل

 

او دیروز کتش را بیرون آورد. .He took his coat off yesterday
مستخدم صورت حساب را تنظیم کرد. .The waiter made the bill out

بسياري از فعل ها از دو كلمه تشكيل شده اند، يكی قسمت اصلی فعل و ديگري جزئی كه

آن را كامل می كند. مانند Put on كه قسمت اصلی آن Put و جزء ديگر آن On می باشد .

شما با چند فعل دو كلمه اي زير قبلاً آشنا شده ايد:

Put on پوشيدن

give back دادن پس

wake up بيدارشدن

Take off درآوردن لباس

pick up برداشتن

turn on كردن روشن

turn off خاموش كردن

call up تلفن كردن

Turn down كم كردن

mix up گيج كردن

look up يافتن لغت در لغتنامه

Give up دست كشيدن

make up اختراع كردن

add up جمع بستن

Turn up زياد كردن صدا

write down يادداشت كردن

take apart جدا كردن

Take away دور كردن

pass on عبور دادن

carry on ادامه دادن

Try on پرو كردن

اگر مفعول فعل دو كلمه اي يك اسم باشد، هم می تواند بعد از قسمت اصلی فعل دو كلمه اي بيايد و هم می تواند بعد از جزء دوم فعل دو كلمه اي بيايد به مثال زير توجه كنيد:

.I put on my coat .            I put my coat on

 

همانطور كه در مثال باال مالحظه می كنيد مفعول اين فعل يعنی my coat در جمله اول بعد

از هردو كلمه فعل دو كلمه اي آمده است و در جمله دوم مغعول بين دو قسمت فعل دو

كلمه اي آمده است و به هر دو شكل صحيح است و معنی جمله فرقی ندارد.

حال اگر مفعول فعل دو كلمه اي، يك ضمير باشد فقط می تواند ما بين دو كلمه فعل دو

كلمه اي بيايد. به اين مثال توجه كنيد:

.I put it on

مالحظه می كنيد كه it كه مفعول است ما بين on ، put كه دو كلمه فعل دو كلمه اي

هستند آمده است.

به چند مثال ديگر توجه كنيد:

.I turn it on

.I turn the TV on

.I turn on the TV

?Can you wake up Mary at 6:00

?Can you wake Mary up at 6:00

?Can you wake her up at 6:00

 2) جدا نشدنی:

حرف اضافه + فعل يا صفت (preposition+verb/adjective)

در ادامه بخوانید  مکالمه درباره آمریکای شمالی و آمریکای مرکزی

در افعال دو کلمه ای جدا نشدنی دنباله قیدی همیشه بلافاصله بعد از فعل آورده می شود

و مفعول چه اسم باشد و چه ضمیر، بعد از دنبالۀ قیدی قرار می گیرد و تحت هیچ گونه

شرایطی نمی توان دنبالۀ قیدی را از فعل جدا کرده، بعد از مفعول قرار داد.

 مفعول + دنبالۀ قیدی + فعل

مثال:

او دیروز تصادفاً دوستش را دید. .He ran into his old friend yesterday
در نظر دارم فردا به او تلفن کنم. I am going to call on him tomorrow

 

بعد از فعل ها و صفت ها می توان حرف اضافه را آورد. اسم يا ضميري كه بعد از حرف اضافه

می آيد، مفعول آن است و هميشه بعد از آن می آيد.

.He is looking for his pen

.He is looking for it

بعد از فعل look حرف اضافه for آمده است و مفعول آن pen his يا It بعد از حرف اضافه آمده است.

.I’m sorry about the accident

.I’m sorry about it

بعد از صفت sorry حرف اضافه about آمده است و مفعول آن the accident يا It بعد از حرف

اضافه آمده است

.(He is waiting for her sister / (her

.(They are talking about the children / (them

.(I’ m sorry about the accident / (it

.(He was afraid of the animals /(them

ليست افعال و صفات جدا نشدنی:

جستجو كردنlook for

مراقبت كردن ازlook after

نگاه كردن بهLook at

صحبت كردن باspeak with / to

صحبت كردن باtalk to / with

گوش دادن بهListen to

درخواست كردنask for

ممنتظر ماندن برايwait for

فكر كردن درباره  Think about

زمين خوردن fall down

صحبت كردن درباره talk about

بيدار شدن Get up

متاسف درباره  sorry about / for

شبيه بودن به   similar to

شرمنده از   Ashamed of

عالقه مند به   interested in

پر از    full of

خسته از   Tired of

متفاوت از   different from

ترسيدن از   afraid of

مسئول براي    Responsible for

پياده شدن get off

سوار شدن get on

كسل از Bored with

تمام شدن   run out of

رها از    free from

نگران بودن از   Worried about

ماهر بودن در   good at

براساس   based on

آگاه بودن از Aware of

تبديل فعل به اسم:

با اضافه كردن پسوند هاي   ence ،ance ، tion به بعضی افعال می توانيم آن فعل را به

اسم تبديل كنيم.

به نگارش كلمات دقت كنيد. مثال:

 

 

در اینجا باید خاطر نشان ساخت که تشخیص افعال دو کلمه ای جدا شدنی از افعال دو

کلمه ای جدا نشدنی، همیشه کار اسانی نیست و این امر تابع قاعدۀ معینی نبوده، بلکه

به تمرین زیاد بستگی دارد.

نکتۀ مهم دیگری که در مورد این افعال باید در نظر داشت، این است که در تحت بعضی

شرایط عوض کردن جای مفعول اسمی و دنبالۀ قیدی امکان پذیر نیست. به عبارت دیگر

تمام افعال دو کلمه ای، حتی جدا شدنی را نمی شود همیشه از هم جدا کرد و مفعول را

بین آنها قرار داد. برای مثال فعل دو کلمه ای   give up را به معنای “تسلیم شدن، دست

کشیدن”، در نظر بگیرید. این فعل در شرایط معمولی جدا شنی بوده و می توان مفعول

اسمی را بین فعل و دنبالۀ قیدی قرار داد. ولی مواردی پیش می آید که در مورد همین فعل

نیز نمی توانیم مفعول را بین دو قسمت آن قرار دهیم و حتماً دنبالۀ قیدی  باید بلافاصله بعد

از فعل قرار داده شود.

 مفعول + دنبالۀ قیدی + فعل

مثلاً می توانیم بگوییم :

 او قطع امید کرد. .He gave up hope

ولی هیچوقت نمی گوییم:

 او قطع امید کرد. .He gave hope  up

جملۀ فوق از نظر گرامری نادرست است.

البته گاهی نیز اتفاق میافتد که مفعول فقط باید بین فعل و دنبالۀ قیدی قرار گیرد و هیچ

شکل دیگری از آن قابل قبول نخواهد بود.

مثلاً می گوییم:

 زندانی فراری خود را تسلیم کرد. .The escaped prisoner gave himself up
در ادامه بخوانید  مکالمه درباره هتل

ولی هرگز نمی گوییم:

 زندانی فراری خود را تسلیم کرد. .The escaped  prisoner gave up himself

اما موارد زیادی هست که هر یک از دو شکل را بطور دلخواه می توان به کار برد.

در موارد زیر مفعول باید حتماً بین دو قسمت افعال دو کلمه ای قرار گیرد:

وقتیکه مفعول، ضمیر مفعولی و یا ضمیر انعکاسی باشد.

مثال:

 صدای رادیو خیلی بلند است، لطفاً آن را کم کنید. .The radio is too load; please turn it down

ولی چنانچه مفعول، اسم باشد، هم می توان آن را بین دو قسمت فعل قرار داد و هم بعد

از دنبالۀ قیدی، هر دو صحیح  و مصطلح بوده و هیچ فرقی با هم ندارند.

مثال:

 

او تلویزیون را روشن کرد. .He turned on the TV
او تلویزیون را روشن کرد. .He turned the TV on

درصورتیکه مفعول، ضمیر باشد، حتماً باید بین دو قسمت فعل یا به عبارت دیگر قبل از دنبالۀ

قیدی قرار بگیرد.

مثال:

 صدای رادیو خیلی بلند است، لطفاً آن را کم کنید. .The radio is too loud; please turn it down
به روشنایی نیاز نداریم، لطفاً لامپ را خاموش کنید. .We don’t need the light; please turn it off
شخص فراری خودش را تسلیم  کرد. .The fugitive gave himself up

در جملۀ سوم، ضمیر، himself، به صورت ضمیر انعکاسی به کار برده شده است.

غیر از ضمایر مفعولی و انعکاسی که حتماً باید بین فعل و دنبالۀ قیدی آن قرار گیرند، ضمایر

دیگر را می توان در شرایط معمولی، بعد از دنبالۀ قیدی نیز قرار داد.

مثال:

 هرکس دیگری که بخواهد می تواند صندلیش را ببخشد، ولی من مال خودم را از دست نخواهم داد. Whoever else gives up his seat, I shall not give up mine.

چنانکه می بینیم در جملۀ فوق کلمۀ mine ضمیر ملکی است که بعد از up که دنبالۀ قیدی

می باشد، آورده شده است.

محل ضمایر اشارۀ those, these, that, this  در مورد این افعال بیشتر بستگی به جنبۀ

تأکیدی آنها دارد.

مثال:

 این مطلب را یادداشت کن(به حافظه ات اعتماد نکن). Take this down.
این مطلب را یادداشت کن(نه چیز دیگری را). Take down this.

وقتیکه دو دنبالۀ قیدی با هم ترکیب شده و دنبالۀ قیدی مرکبی درست کرده باشند، مانند

دنباله های قیدی in and out, up and down, off and on

اگر هر یک از این دنباله های قیدی به تنهایی همراه فعل آورده شود، امکان آوردن مفعول

بعد از آنها وجود دارد. ولی هر گاه دو قید با هم ترکیب شوند، فقط انها را باید بعد از مفعول

قرار داد. بدین معنی که مفعول بین فعل و دنباله های قیدی آورده می شود.

مثال:

او چراغ را روشن کرد. .He turned on the light
او چراغ را خاموش کرد. .He turned off the light
او چراغ را روشن و خاموش کرد. .He turned the light on and off
او پشت دری را بالا زد. .He pulled up the blind
او پشت دری را پایین کشید. .He pulled down the blind
او پرده ها را بالا و پایین کشید. .He pulled the blinds up and down

 ضمیمه های قیدی:

ضمیمه های قیدی را برای اظهارات امری بدون آوردن فعل نیز به کار می برند. در اینگونه

اظهارا ت بعد از ضمیمۀ قیدی، معمولاً حرف اضافه آورده می شود.

مثال:

 بروید سر کارتان. !Off with you
سرش را از تنش جدا کنید. !Off with his head
بیرونش کنید. !Out with him
مرگ بر خائنین. !Down with he traitors

برای دستورات دوستانه دنبالۀ قیدی را قبل از فاعل می آورند.

مثال:

 بگذار و برو. !Off you go
فرار کن !Away you run
بیا تو (بیا داخل). !In you come
خلاصه موضوع
تاریخ بازنگری
توضیح مختصر
گرامر افعال دو كلمه اي در انگلیسی
امتیاز
51star1star1star1star1star
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *